වර්තමාන අභියෝග හමුවේ කුමාරතුංග චින්තනයේ වැදගත්කම

කුමාරතුංග මුනිදාස – 125 වන උපත් සමරු උලෙළේදී සාහිත්‍යසූරී ගුණදාස අමරසේකර සූරීන් පැවැත්වූ වෙසෙසි දෙසුම..

කුමාරතුංගයන් ශාබ්දිකයකු වශයෙන් ,සාහිත්‍ය විචාරකයකු වශයෙන්, සාහිත්‍ය නිර්මාණකරුවකු වශයෙන් කරන ලද අති විශිෂ්ඨ සේවය ගැන අප කවුරුනුත් දන්නවා.ඒ ගැන සෑහෙන අවබෝධයක් සමාජ අවධානය වෙත යොමු වී තිබෙනව. එහෙත් බුද්ධිමතෙකු වශයෙන් – විශේෂයෙන් මෙරට ජන මනස වෙනස් කිරීමට කටයුතු කල බුද්ධිමතෙකු වශයෙන් ඔහු අතින් සිදු වූ සේවය ගැන අප තුල තවමත් ඇත්තේ අඩු අවබෝධයක් .එමෙන්ම එහිදී එතුමන් දැක්වූ අදහස් උදහස් – එතුමන්ගේ චින්තනය අද අප මුහුණදෙන අභියෝග ජය ගැනීම සඳහා පිටුබල කරගත හැක්කේ කෙසේද යන්න ගැඹුරින් සලකා බැලීමක් මෙතෙක් සිදු වී ඇතැයි මා හිතන්නේ නෑ.ඒ නිසයි මෙවැනි කෙටි දේශනයක් මගින් හෝ එවැන්නකට අත ගැසිය යුතු යයි මා කල්පනා කලේ.

මෙහිදී පළමු කොටම මා යොදා ගත් වහර – ජන මනස වෙනස් කල බුද්ධිමතකු ය යන වහර ගැන අවබෝධයක් ලබා දිය යුතු යැයි මා හිතනව.

අප අතර ඉන්නා බුද්ධිමතුන් දෙවර්ගයකට බෙදිය හැකි බවයි මගේ වැටහීම.කිසියම් ක්ෂේත්‍රයක් ගැන – සාහිත්‍යය වේවා ,ඉතිහාසය වේවා ,දේශපාලනය වේවා ,මේ ගැන ගැඹුරින් අධ්‍යනයක් කර නව අදහස් උදහස් එළි දක්වන බුද්ධිමතුන් අප අතර එතරම් විරල නෑ.ආනන්ද කුමාරස්වාමි,සෙනරත් පරණවිතාන ,මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ආදීන් ඇතුළු වනෙන ඒ ගනයටයි. මොවුන් සිය ලිපි ලේඛන මගින් ජන මනස වක්‍රාකාරයෙන් වෙනස් කිරීමට තැත් කලවුන් ලෙස කිසිවකු අඳුන්වන්නට පුළුවන්.මාර්ටින් වික්‍රමසිංහයන් වැන්නකු අරබයා එවැනි නිගමනයක් කිරීම හේතු සහගතයි.එහෙත් ජන මනස වෙනස් කරන බුද්ධිමතුන් විසින් ගනු ලබන්නේ මෙවැනි වක්‍රාකාර මගක් නෙවෙයි.මෙයට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් සෘජු මර්ගයක්.එවැනි සෘජු මගක් ගන්නා මේ බුද්ධිමතුන් ජනතා අභිමුඛයට කෙලින්ම යනව; ජනතාවට කෙලින්ම ආමත්‍රණය කරනව ; ජනතාව සමග වාද විවාදවලට සහභාගී වෙනවා. එපමණක් නෙවෙයි ඇතැම් අවස්ථාවලදී ජනතාව සමග ‘පාරට බැස’ උද්ඝෝෂණවලට ද සහභාගී වෙනවා.මෙවැනි බුද්ධිමතුන් ඇඳින්වීම පිණිස අලුත් වහරක් බටහිරයන් විසින් මෑතක සිට යොදාගෙන තිබෙනව.ඔවුන් මෙය හඳුන්වන්නේ “Public Intellectuals” යන වහරින් .බටහිර ලෝකයේ විසූ කාල් මාර්ක්ස්, ලෙනින්, බ්‍රට්‍රන්ඩ් රසල් ,සාත්‍රෙ වැන්නන් අයත් වන්නේ ම ගණයටයි. අද වන විට බටහිර ලෝකය තුල මෙවැනි “Public Intellectuals” නැති බවයි අපට අසන්නට ලැබෙන්නේ.අද ඇමරිකාවේ ඉන්න නෝම් චොම්ස්කි මේ පරපුරේ අන්තිමයා වශයෙනුයි හඳුන්වනු ලබන්නේ.බටහිර ලෝකය අද මුහුණ දෙන මහා පරිමානයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි මෙය සලකනු ලබන්නේ.

අපගේ රට දෙස බැලුවොත් අප අතර බිහි වූ බුද්ධිමතුන් අතරින් මේ ගණයට අයත් වන බුද්ධිමතුන් වශයෙන් සැලකිය හැක්කේ දෙදෙනෙකු පමණක් බවයි මගේ වැටහීම.ඉන් පළමුවැන්නා අනගාරික ධර්මපාල තුමායි.එතුමා අදටත් මේ රටේ ඉන්නා පේරාදෙණිය බිහි කල අනුකාරක උගතුන් විසින් සලකනු ලබන්නේ බුද්ධිමතෙකු ලෙස නොව ධර්මෝන්මාදයෙන් ජාතිකෝන්මාදයෙන් මෙහෙයවන ලද ජනප්‍රිය (Populist) ඝෝෂකයකු වශයෙනුයි. එහෙත් බුද්ධිමතෙකු ලෙස නොතකන ලද ඒ ඝෝෂකයා විසින් මේ රටේ ගමන් මග යලි ආපසු හැරවිය නොහැකි සේ වෙනස් කල බව මේ අනුකාරකයන්ට තවමත් වැටහී නොමැති බවයි පෙනෙන්නේ.ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය බිහි වීමටත් 56 ජයග්‍රහණයටත් පාදක වූයේ  අන් කිසිවන් නොව ධර්මපාලතුමා මේ රටේ බහුතර ජනතාවේ මනස තුල වපුළ බිජුවටයි.

ධර්මපාලතුමා ගෙන් අනතුරුව මේ රටේ බහුජන මනස වෙනස් කිරීමට  සෘජුව කටයුතු කල බුද්ධිමතා වශයෙන් මා දකින්නේ මුනිදාස කුමාරතුංගයනුයි.කුමාරතුංගයන් ඒ කටයුත්ත කල  ආකාරය සලකා බැලීමට පළමු ජන මනස වෙනස් කිරීමට ඉදිරිපත් වන බුද්ධිමතුන් සතුව පවත්නා විශේෂ ලක්ෂන්ණ ගැන සලකා බැලීම වැදගත් වේ යයි මා සිතනවා.

බහුජන මනස වෙනස් කිරීමට තැත් කරන මේ බුද්ධිමතුන් සතු විශේෂ ලක්ෂණ ලෙස මා දකින්නේ ඔවුන් සතුව පවත්නා අදීනත්වය ,දැඩි ආත්ම විශ්වාසය හා නිර්භයතාවයයි.

අදීනත්වය යනු දීනයකු ලෙස ,නිවටයකු ලෙස කටයුතු නොකිරීමයි, ලාභ අපේක්ෂා කීර්ති ප්‍රසංශා නොතකා කටයුතු කිරීමයි.බලවතුන්ගේ මුහුණ හොඳ කරනු වස් කටයුතු නොකිරීමයි, බලයේ සිටින්නන්ගේ සිත් දිනාගනු වස් කටයුතු නොකිරීමයි.

එවැනි අදීනත්වයකට පාදක වනුයේ දැඩි ආත්ම විශ්වාසයයි.තමා කියන දේ පිළිබඳව ඇති දැඩි විශ්වාස්යයි,කැප වීමයි.නිර්භය ගුණය බිහි වන්නේ ඒ දැඩි ආත්ම විශ්වාසය තුළිනුයි.

බුද්ධිමතා සතු විය යුතු ලක්ෂණ කුමාරතුංගයන්ම මෙලෙසින් දක්වා තිබෙනවා.

රටට දැයට ආගමයට හෝ                                       බසට

ඔබට කලැ’කි සුළු මෙහෙයක් වත්                   නොකොට
නිවට බැවින් තව මුළු ගැන්වී                               නොසිට
සිතට වැර කවා ගෙනැ එව                              පෙරමුණට

නොපා බිය ඇත්ත ඇති සැටි කියන                            දන
අපා ය නම් මරණි මතු වඩින                                    තැන
සැපා ‘රෙකැයි  කියුවත් සුර පුර                               ගලන
එපා මට එපා මැයි එතැන                                   සැබැවින

මේ අවස්ථාවේදී මා කුමාරතුංගයන් සතුව තිබූ මේ ලක්ෂනය උපුටා දක්වනුයේ කුමක් නිසාද, අද දින මේ සමාජයට එය අදාල වන්නෙ කුමක් නිසාද යන්න ලුහුඬින් හෝ සලකා බැලීම වැදගත් යැයි සිතමි.

එවැන්නක් සඳහා මා මෙහෙයවන ප්‍රධාන හේතුව නම් ඉහත කී ලක්ෂණවලින් හෙබි බුද්ධිමතුන් පිරිසක් අද මේ රට තුළ නොසිටීමයි.කොටින් කියතොත් අද සමාජය – සමාජ බුද්ධි ක්ෂේත්‍රය පාළුවට ගිය වඳ වූ මුඩු බිමක්. මේ රට මුහුණ දෙන විශාලම අභාග්‍යය මෙන්ම අනතුරද එයයි. ඒ අනවබෝධය නිසා පහල වූවක් නොවෙයි. රට තුල සිදු වන්නේ කුමක්ද , අප මුහුණ දෙන අතුරු අන්තරා මොනවාද , අභියෝග මොනවාද – මේවා පිළිබඳ අවබෝධයක් මේ රටේ ඉන්නා ඊනියා බුද්ධිමතුන්ට තිබෙනවා. ඒවා ගැන ඔවුන් සමග පෞද්ගලික කතා කලහොත් ඒවා ගැන විචක්ෂණ විග්‍රහ ඉදිරිපත් කිරීමට ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකු සමත් වෙනවා. ‘ඇයි එහෙම නම් ඕව ගැන කට ඇරල කතා නොකරන්නේ?” ඔවුන් වෙත යොමු කරන මේ ප්‍රශ්නයට ඔවුන් දෙන පිළිතුර විසිනුයි ඔවුන්ගේ නිරුවත හෙළි කරනු ලබන්නේ. ‘ඕව දේශපාලනේ… ඕව ගැන කතා කරන්න මම කැමති නෑ ! ” ඇත්ත තත්වය නම් ඒවා දේශපාලනය වීම නොව ඒවා ගැන කතා කිරීමෙන් තමන්ට සිදු විය හැකි හානියයි, තමන්ගේ ඊලඟ උසස්වීමට සිදු විය හැකි හානියයි, තමන්ගේ බිරියගේ රැකියාවට විය හැකි හානියයි, තමන්ගේ දරුවා ගේ අනාගතයට විය හැකි හානියයි.එබැවින් හොඳම පිළිවෙත නම් මෞනව්‍රතය රැකගෙන සිටීම නොවේද? රටට හෙන ගැහිල ගියත් කිම? සමාජයට හෙන ගැහිල ගියත් කිම? තමන් ගේ ‘දෙක හමාර බේරාගෙන’ කුමාරතුංගයන් පෙන්වා දුන් පරිදි ‘නිවට බැවින් මුලු ගැන්වී සිටීම’ තමා මේ වෙලාවේ අනුගමනය කල යුතු ප්‍රතිපත්තිය.මේ සමාජය -සමාජ බුද්ධි ක්ෂේත්‍රය පාළුවට ගිය වඳ මුඩු බිමක් වී ඇත්තේ මේ නිසාය.

මේ බියගුලු නිවටකමේ ප්‍රතිඵලය වී ඇත්තේ කුමක්ද?ඒ නම් අර පාළුවට ගිය මුඩු බිම මේ රටේ ඉන්නා ඩොලර්වලින් යැපෙන අධමයන්ට උඩ පිනුම් බඩ පිනුම් රීස් සේ ගැසිය හැකි තැනක් බවට පත් වීමයි. මේ ඇන්.ජී.ඕ නඩය ඒ උඩ පිනුම් බඩ පිනුම් ගසන්නේ ‘බුද්ධිමතා’ නැමති වෙස් මුහුණ පැලඳගෙනයි.ඇමරිකාව විසින් පෝෂණය කරනු ලබන මේ ඇන්.ජී.ඕ නඩ ඉටු කරන ක්‍රියා දාමය හෙළි කරන වැදගත් ලිපියක් දැනට දින කිහිපයකට පෙර මා අතට ලැබිණ. මහාචාර්‍ය ජේම්ස් පෙට්‍රාස් සම්පාදනය කර ඇති ‘Separatism and Empire Building in the 21st Century’ නැමති ඒ ලිපියෙන් මේ එන්.ජී ඕ නඩ ඇමරිකා ආධිපත්‍ය ලොව පුරා ස්ථාපිත කිරීමට දෙනු ලබන ප්‍රබල දායකත්වය ගැන මැනවින් හෙළි කර තිබෙනවා.මේ ඇන්.ජී.ඕ බුද්ධිමතුන්ගේ ලිපි දෙකතුනක් මේ රටේ ඉන්ගිරිසි පුවත් පත් වල සතිපතා පළ වේ, ඒවාට පිළිතුරු දීමට ඉදිරිපත්වන කිසිවකු මේ රට තුල නොමැත.

එදා මෙවැනි අධමයන් ගෙන් රට ජාතිය බේරා ගැනීමට අනගාරික ධර්මපාල ,මුනිදාස කුමාරතුංග වැන්නෝ සිටියහ.අද අපි අනාථ වී ඇත්තෙමු.මේ අනාථ භාවයෙන් අප මුදවා ගත හැකි වනු ඇත්තේ කුමාරතුංගයන් පෙන්වාදුන් පරිදි ‘සිතට වැර කවාගෙන එනු හැකි’ නව පරපුරක් අප අතරින් බිහි වූවොත් පමණකි.කුමාරතුංගයන් සමරන මේ අවස්ථාවෙහි එතුමාට පිදිය හැකි ලොකුම උපහාරය නම් එවැනි පරපුරක් නොපමාව බිහි කර ගැනීමට කටයුතු කිරීමයි.එය තවදුරටත් ප්‍රමාද කල හැක්කක් නොවේ.

බහුජන මනස වෙනස් කරන බුද්ධිමතෙකු වශයෙන් කුමාරතුංගයන් වඩාත් කැප වූයේ ‘ලක් මිණි පහන’ පුවත්පතේ කතෘ වශයෙන් කටයුතු කල 1933,34,35 යන කාල පරිච්ජේදයේයයි මා හිතනව.අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ ක්‍රියා මාර්ගය යටපත් කොට මතු වූ විජාතික කොම්ප්‍රදෝරු පන්තිය සිය අණසක පතුරුවන්නට පටන් ගත්තේ මේ අවධියේයි. ඒ පන්තියට විරුද්ධව නැගී සිටි මාක්ස්වාදී විජාතික බලවේගයත් රට තුල දියත් වන්නට පටන් ගත්තේත් මේ අවධියේයි.සම සමාජ පක්ෂය බිහි වූයේ 1933 දීයි. එබැවින් 1862 දී ජාතික විමුක්ති අරගලය මුල් කොට ආරම්භ වූ ‘ලක් මිණි පහන’ යළි පණ ගන්වා ගැනීම යුගයේ අවශ්‍යතාවයක් වී තිබුණා.අභාවයට ගිය  ‘ලක් මිණි පහණ’ යලි දල්වාලීමෙන් තමන් අපේක්ෂා කල අරමුණු මොනවා ද යන්න කුමාරතුංගයන් මේ අයුරින් දක්වා තිබෙනවා.

“ජාතිය නඟාලීමට ,භාෂාව නඟාලීමට ,දැය නඟාලීමට ,අදහස් නඟාලීමට ,එමෙන්ම බොරු මකාලීමට කුහක කම මකාලීමට,දීන බව මකාලීමට ,දාස බව මකාලීමට ,බැරි බව මකාලීමට”

කුමාරතුංගයන් මෙහි ලා මේ කටයුත්ත ඉටු කලේ ලක් මිණි පහනේ පළ කළ ලිපිලේඛන ,වාද විවාද මගින් මෙන්ම තමා ලියා පල කළ කතු වැකි මගිනුයි.

ඒ කතු වැකි මගින් කුමාරතුංගයන් විමසුමට ලක් කල විවිධ මාතෘකා ,විවිධ ක්ෂේත්‍ර අතරින් මා මෙහි ලා අවධානයට ලක් කරනු ලබන්නේ අපට අද වන විට අදාල යයි හැඟේන ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක් පමණයි.

සිංහල බස කෙලෙසන්නට ඉඩ නොදී රැක ගැනීම කුමාරතුංගයන්ගේ ප්‍රධාන අරමුණක් වුනා.ඔහු ඒ අරබයා ලිපි ලේඛන වාද විවාද , සම්මන්ත්‍රණ මගින් විශාල උද්ඝෝෂණයක් කලා.මේ නිසාම කුමාරතුංගයන් සිංහල බස පොළොන්නරු යුගය වෙත ගෙන යාමට තැත් කරන්නේ යන චෝදනාවටද ලක් වුණා. මෙය කරුණු හරි හැටි නොදැන කරන චෝදනාවක්.කුමාරතුංගයන්ගේ සාහිත්‍ය නිර්මාණ ,විශේෂයෙන් කාව්‍ය නිර්මාණ සලකා බැලීමෙන් මෙය වටහා ගත හැකියි.සිංහල පිළිබඳ කේ.එන්.ඕ ධර්මදාස සූරීන් මෑතකදී කරන ලද නිගමනය- සිංහලය දකුණු ආසියාවේ ඇති පරණම සාහිත්‍යමය බස (Literary Language ) ය යන්න කුමාරතුංගයන් කලකට පෙර වටහා ගෙන තිබුණා.කුමාරතුංගයන්ට උවමනා වූයේ අපගේ සාහිත්‍යාකරුවන් අතෙහි භාවපූර්ණ බවස්ක් බවට පත්ව තිබූ සෙවි බස ඇසුරු කර වත්මන් ග්‍රාම්‍ය බස වියත් වහරක් බවට පත් කිරීමයි.එමෙන්ම භාෂාව සංස්කෘතියේ වාහකයක් වේ නම් එය සංස්කෘතියේ පැවැත්මට ඉවහල් වන අනුලෝම අංගයක් විනා එය නැසීමට තුඩු දෙන ප්‍රතිලෝම අංගයක් නොවිය යුතුයි.අද සිදු වෙමින් පවතින්නේ මෙය නොවේද? කුමාරතුංග උන් අවධියේ එය පෙණුනේ යම්තමින් නම් අද එය සක් සුදක් සේ පැහැදිලි බව මා නොකීවාට ඔබට පෙනෙනු ඇති.අද ඇති රූපවාහිනී වෙළඳ මාධ්‍ය මගින් කරනු ලබන මේ බස කෙලෙසීමේ අරමුණ අන් කිසිවක් නොව අපගේ හර පද්ධතිය විනාශ කිරීමයි.මෙය අද ඇති විජාතිකකරණයට ඉතා අවශ්‍ය දෙයක්.සංස්කෘතිය වෙනස් විය යුතුය,බස වෙනස් විය යුතුය ,කට බසින් පමනක් නිර්මාණ කල හැකිය යනුවෙන් අපේ බක පණ්ඩිතයන් කරන දෙඩවිල්ලද මේ විනාශය සඳහා කරන උඩ ගෙඩි දීමකි.අද ඇති අභාග්‍යය නම් මෙවැන්නකට එරෙහිව සටන් කල හැකි කුමාරතුංග කෙනෙකු අප අතර නොසිටීමයි.

‘ලක් මිණි පහන’ ඇරඹීමේ එක් පරමාර්ථයක් ලෙස කුමාරතුංගයන් සැලකුවේ ‘ආගම නඟාලීමයි’.ඒ අරබයා එතුමන් විසින් ලිපිලේඛන නොයෙක් විට ලියා තියෙනවා.එතුමන් විසින් ලියන ලද ‘දෙලෝ වැඩ’ නැමති ලිපියද එවන්නක්.එය වත්මන් බෞද්ධ ගිහියන් මෙන්ම සඟුන් විසින් ද කියවිය යුතු ලිපියක් ලෙසයි මා හිතන්නේ.ඒ ඇයි ද යන්න මා පැහැදිලි කල යුතු යැයි මා හිතනවා.

අද අප රට තුල එක්තරා ආකාරයක බෞද්ධ පුනරුදයක් ඇති බව කියනු ලබනවා. 2006 සම්බුද්ධ ජනන්තිය නිමිති කොටගෙන බෞද්ධ පිළිවෙත් පුරන සමාජයක් බිහි කිරීමට රජය මුල් වී කටයුතු කරන බව පෙනෙනවා.ඒ අරබයා විශාල බිල් බෝඩ්,බැනර් හැම හන්දියකම පාහේ ප්‍රදර්ශනය කර තිබෙන බව පෙනෙනවා.ඒ අතරම දැන් රට පුරා අසපු  ,මහමෙව්නා ,භාවනා මධ්‍යස්ථාන ම්,ආරණ්‍ය සේනාසන ආරම්භ කර ඇති බව දකින්නට ලැබෙනවා.ඒ විතරක් නෙවෙයි ඇතැම් භාවනා මධ්‍යස්ථාන මගින් සෝවාන් ,සකෘදාගාමි ආදී සහතික දෙන බවත් දැනගන්නට ලැබිල තියෙනබා.මේවා නරක වැඩ නෙවෙයි.හොඳ  වැඩ. ඒත් අපට එක ප්‍රශ්නයක් ඇසීමට තිබෙනවා. එනම් මේ ක්‍රියා මගින් බුදු රජාණන් වහන්සේ අනුදත් දැහැමි සමාජය බිහි වේද යන්නයි.මේ ක්‍රියාවට නගන්නේ බුදුන් වහන්සේ දුන් පණිවිඩයද යන්නයි.දැහැමි සමාජයක් බිහි කිරීම සඳහා පුද්ගලයා වෙනස් කටර අතරම ඊට ,ඒ වෙනසට අනුරූප වන සමාජයක් බිහි කළ යුතු යයි බුදුන් වහන්සේ දේශනා කල බවයි අපගේ වැටහීම.එහෙත් දැන් මේ කරන්නට යන්නේ සමාජය සහමුලින්ම අමතක කර ,සමාජය සියලු දුෂ්චරිතවල ආකරයක් ලෙස පවත්වාගෙන යන අතර පුද්ගලයා වෙනස් කිරීමට තැත් කිරීම නොවේද? පුද්ගල විමුක්තිය විනා සමාජ විමුක්තිය නොතකා හැරීමක් නොවේද? වෙන වචනයයෙන් කිවහොත් එලොව ගැන විනා මෙලොව ගැන නොතකන බුදු දහමක් ව්‍යාප්ත කිරීම නොවේද? මා නම් මෙය දකින්නේ  අංශභාග’ බුදු දහමක් ලෙසයි.

මේ පිළිබඳව මුනිදාස කුමාරතුංගයන් ගැඹුරින් සිතා ඇති බව ‘දෙලෝ වැඩ’ නැමති කතුවැකියෙන් පැහැදිලි වෙනව.එහිදී එතුමන් දැක්වූ කරුණු එදාට වඩා අද අපට වලංගු වන බවයි මගේ වැටහීම.මේ ඒ කතුවැකියෙන් ගත් ජේද කිහිපයක්.

“මෙලෝ වැඩ පරලෝ වැඩ සාදාගැනීමේදී ප්‍රධාන කොටැ සැලකියැ යුත්තේ කිමෙක්දැ?මෙලෝ වැඩයි. පර ලොව වැඩක් වත් හොත් ඒ මෙලොවැ වැඩට අනුව විය යුතු යැ.ඒ හෙයින් මෙලොවැ වැඩ උසස් කොට සැලකිය යුතු බව ප්‍රකාශ වේ.අපේ බලවත් වරද නම් සැබෑවට හෝ බොරුවට හෝ පර ලොව වැඩමැ උසස් සේ සලකන බව පෑමයි….

අපේ ධර්ම දේශකයෝද මිනිසුන් ගේ සිත් පර ලොවටමැ යවති. එකක් සිතා අනෙකක් කියා වෙන එකක් කරන පැවිද්දන්ගෙන් පුරිදු කරගත් වංකකම් ඇති නොපැවිද්දෝ ද පෙනුමට බණ අසා,පෙනුමට සිල් රැක , පෙනුමට දන් දී සැබෑවටම නර සැපත්,සුර සැපත් බඹ සැපත් ,මොක් සැපත් ලබන්නට පටත්.එකක් නිසි ලෙස දත මනාය. පර ලොව සේවාව අමායෙන් කල යුත්තේය.අමායෙන් පර ලෝක සේවාව කරනු පිණිස සැබැවින් අවශ්‍ය වනුයේ ඉහ ලෝක සේවාව සුදුසු සේ කිරීමයි”

කුමාරතුංගයන් මෙයින් පෙන්වා දෙන්නේ බෞද්ධයා පර ලොවට දැක්කීම සඳහා කටයුතු කිරීම නොව ඔහුට ඒ දැහැමි ජීවිතය ගෙවීම සඳහා අවශ්‍ය මෙලොව සකස් කළ යුතු බවයි; දැහැමි සමාජයක් ගොඩ නැගිය යුතු බවයි.එවැන්නක් සිදු නොකොට පුද්ගල විමුක්තිය ලබා දීමට තැත් කිරීම මායාවක් ,වංචනික ක්‍රියාවක් ලෙසයි ,කුමාරතුංගයන් විසින් සලකන ලද්දේ

අද අප දිවා රෑ වෙහෙසෙන ජාතික සමගිය ඇති කිරීම අරභයා කුමාරතුංගයන්ට නිරවුල් දැක්මක් තිබුණු බව එතුමන්ගේ ලිපි ලේඛනවලින් දැකිය හැකියි.ජාතිය සමගි කිරීමේ ප්‍රශ්නයට එතුමන් කෙලින්ම අත නොගැසුවද ,එවැන්නක අවශ්‍යතාවය් ඒ යුගයේ නොතිබුණද එතුමන් එහි ලා දැක්වූ අදහස් වැදගත් යැයි මා සිතනව.

අපි මුළු රටැ එක් වරැමැ  සමගි කරන්නට වෙර වඩමු. ප්‍රදේශයක් සමගි කරන්නට ,ගමක් සමගි කරන්නට අපේ උත්සහයක් නැත.ඇතමෙක් තමන්ගේ ගම තිබියදී වෙන ගම් සමගි කරන්නට තැත් කරති.ඇතැමෙක් තමන්ගේ ප්‍රදේශය තිබියදී අන්‍ය ප්‍රදේශයන් සමගි කරන්නට රට පෙරලති.බොහෝ දෙනෙක් මුළු ලක්දිවම එක දවසක එක මොහොතකින් සමගි කරන්නට උපක්‍රම යොදති.දේශනා කරති,සභා පවත්වති.බොවුන් මේ වැරදි කොනින් කරන මේ ප්‍රයත්නයන් නිස බොහෝ විට තිබූ සමගියද නැති වන බව දක්නට ලැබේ.”

අපි අද ‘ බක පණ්ඩිතයන්’ කොමිසන්වලට පත් කරන්නට හදන්නේ මෙය නොවේද? 13 සංශෝධන මඟින් රට බෙදා කරන්නට හදන්නේ  මෙය නොවේද?ඒ යෝජනා මගින් තිබුණු සමඟියත් දැන් නැති වෙමින් යන තැනට කටයුතු සැලසී ඇති නොවේද?

කුමාරතුංගයන්ගේ අදහස වූයේ ගම සමගි කිරීම මඟින්, ප්‍රදේශ සමගි කිරීම මඟින් රට ජාතිය සමඟි කිරීමේ කාර්යට පිවිසිය යුතු බවයි.මෙය මෙහි ඇතැයි කියන ඊනියා ජනවාර්ගික ප්‍රශ්න උදෙසා දේශීය විසඳුමක් ඉදිරිපත් කරන අපගේ නායකයන්ගේ අවධානයට යොමු විය යූතු යැයි මා හිතනවා. කුමාරතුංගයන් පෙන්වන මේ මග අපට අපගේ අතීත උරුමය විසින් හිමි කර දෙනු ලැබ ඇති මඟ බවාපගේ අනුකාරක මනසට දැන්වත් පෙනී යා යුතුයි.ගම මුල් කරගත් ගම් සභාව පාලන ඒකකය වශයෙන් අපට හිමි කර දෙන ලද්දේ සිංහලයන් හා යක්ෂ – නාග ගෝත්‍රිකයන් එක්තැන් කළ පණ්ඩුකාභය රජු විසිනුයි. එය සියවස් ගණනාවක් යන තුරු අප අතර තිබූ සංස්ථාවක්.එය අහෝසි කරන ලද්දේ සුද්දාට රට සූරා කෑමට සලසා දුන් කෝල්බෘක් කැමරන් කොමිසම මඟින් 1833 දීය.එහෙත් ඒ ගම් සභාවෙන් තොරවට රට පාලනය කල නොහැකි බව වටහා ගත් සුද්දා එය යළිත් පුනරුත්තාපනය කලා.එය නැත්තටම නැති කරන ලද්දේ 1948 දී නිදහස ලබාගත් අපගේ කළු සුද්දන් විසිනුයි.

කුමාරතුංගයන්ගේ දැඩි අවධානයට නිරතුරු යොමු වූ ක්ෂේත්‍රයක් වූයේ ඒ අවධියේ මෙරට පැවති අධ්‍යාපනයයි.එතුමන් විසින් එය අඳුන්වා ඇත්තේ ‘නිකමුන්’ බෝ කරන අධ්‍යාපනයක් ලෙසයි එදා වූ අධ්‍යාපනය නිකමුන් බෝ කරන අධ්‍යාපනයක් ලෙසයි.එදා වූ අධ්‍යාපනය නිකමුන් බෝ කරන අධ්‍යාපනයක් ලෙස ඇඳින්වූයේ නම් අද ඇති අධ්‍යාපනය අප විසින් හැඳින්විය යුත්තේ ‘ත්‍රස්තවාදීන් ‘ බෝ කරන අධ්‍යාපනයක් ලෙස යයි මා සිතනවා.

එතුමන් ඒ අධ්‍යාපනය දුටුවේ දර්ශනයකින් තොරව කරන්නන් වාලේ කරගෙන යන අධ්‍යාපනයක් ලෙසයි.ඒ කරුණ අද වන විට අපට සිය දහස් වාරයක් පැහැදිලි කරගත හැකි වී තිබෙනවා.

කුමාරතුංගයන් ඒ අධ්‍යාපනය දුටුවේ මේ අයුරිනුයි: ” වෘත්තීය කුමක් වුවද මනුෂ්‍යයාට ඥානය ලබා දීමටයැ අධ්‍යාපනය කරනුයේ.ඉතින් අප විසින් නුවණින් විමස බැලිය යුත්තේ අප රටැ කෙරෙන අධ්‍යාපනයෙන් නා නා විධ වෘත්තීන් අනුගමනය කරන්නවුන්ට නිසි පිහිට ලැබේද නොලැබේද යනුයි.තතු දන්නවුන්ගේ පිළිගැනීම නම් එබඳු පිහිටක් නොලැබෙන බවයැ.අපට වුවමනා ආහාර වර්ග ලැබෙනුයේ පිට රටිනි. සියලු උපකරණ ලැබෙනුයේ පිටරටිනි.ඉතින් අපට උගන්වන්නට ඇත්තේ ඒ ආහාර කන හැටිය.ඒ පාන බොන සැටිය.ඒ වස්ත්‍ර අඳින පොරවන හැටිය. ඒ උපකරණ යොදා ගන්න සැටියැ.. වැරැදි වූ කාලයට නොහොබිනා වූ  දේශයට නොහොබිනා වූ ශරීරයට නොහොබිනා වූ අධ්‍යාපනය එයට මුල් හේතුවයැ !”

කුමාරතුංගයන් එදා අධ්‍යාපනය පිළිබඳ දැක්වූ අදහස් උදහස් අද වන විට  ටික දෙනෙකුට හෝ පෙනී ඇති බව දකින්නට තිබෙනවා.දැනට ටික දිනකට පෙර ‘සුබෝධී’ ආයතනයේ සභාපති මර්වින් ප්‍රනාන්දු පියතුමන් විසින් ලියන ලද ලිපියෙන් එය පෙනෙනව.මර්වින් ප්‍රනාන්දු පියතුමන් මේ අධ්‍යාපනය හඳුන්වා ඇත්තේ ‘ A Godless Dhammaless Education System’ යනුවෙන්.එහිදී එතුමන් අධ්‍යාපනය තුල ශික්ෂකයා – ගුරුවරයා සතු වගකීම පැහැදිලි කර තිබෙනවා.කුමාරතුංගයන් විසින් ශික්ෂක වෘත්තිය ගැන වෙනම පොතක් සම්පාදනය කර තිබෙනවා.

එකම දේ අද ඉන්නා ‘ටියුෂන් මාස්ටර්ලා’ ශික්ෂකයා ,ගුරුවරයා යන ගෞරව පදයෙන් හැඳින්විය හැකිද යන්නයි.

අපගේ අධ්‍යාපනයට වැලඳී ඇති මේ ව්‍යාධිය එක ඇමතිවරයෙකුට ,කොතරම් අවංක චේතනාවෙන් ඉදිරිපත් වුවත් සුව කල හැකි යැයි මට සිතෙන්නේ නෑ.එපමණක් නොවෙයි ,අධ්‍යාපනයට පමණක් වෙදකම් කිරීමෙන්ද මෙය සුව කල හැකි යයි මා සිතන්නේ නෑ.මේ ව්‍යාධිය සුව කිරීමට නම් රෝග නිධානය හරි හැටි දැක මුළු ජාතික දේහයටම ප්‍රතිකාර කල යුතුයි.එහෙම නැතිව කරන ප්‍රතිකාර පැලැස්තර ප්‍රතිකාර වීම වළක්වන්නට බෑ.

අද රට තුල ඉංගිරිසිය ව්‍යාප්ත කිරීම පිණිස මහා ප්‍රයත්නයක් දියත් කර ඇති බව අපට පෙනෙනවා.මෙහිදී කුමාරතුංගයන් ඉංගිරීය ඉගැන්වීම පිළිබඳ දරන ලද ආකල්පය අපට මග පෙන්වන්නක් විය යුතු ය කියා මා හිතනවා.

ඉංගිරිසිය ව්‍යාප්ත කිරීමට කුමාරතුංගයන් කිසි විටෙක විරුද්ධ වුණේ නෑ.’ලක් මිණි පහන’ පුවත් පතට ඉංගිරිසි පිටුවක් දෙකක් එකතු කිරීමට එතුමන් තුල වූ වුවමනාව ඊට හොඳ නිදසුනක් එහෙත් අද ඉංගිරිසිය ව්‍යාප්ත කිරීමට අප ගෙන ඇති මඟ එතුමන් විසින් කිසි ලෙසකින් අනුමත කරනු ඇතැයි මා හිතන්නේ නෑ.

අප අද මේ රට තුළට ඉංගිරිසිය වැද්දගන්නට හදන්නේත් අන් සියලුම දේ වැද්දගන්නා අයුරුම කිසිම දර්ශනයක පිහිටා නෙවෙයි.කුමාරතුංගයන් ඉංගිරිසිය සැලකුවේ විශ්ව ඥානය ලබාගැනීමට අපට ඇති උල්පත ලෙසයි.අපගේ ඥේය මණ්ඩලය පුළුල් කිරීමට ඉවහල් වන්නක් ලෙසයි.එසේ නැතිව අද අප එය ව්‍යාප්ත කිරීමෙන් බලාපොරොත්තු වන ප්‍රතිඵල උඩ නෙවෙයි.

අද අප මේ රටේ හැම දරුවෙකුටම ඉංගිරිසි ,දෙමළ ,සිංහල උගන්වන්න හදනවා.තිභාෂා ප්‍රතිපත්තියක් ගැන සාඩම්බරයෙන් කතා කරනවා. මෙයින් අප බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්ද? ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට විසඳුමක්ද? සංහිඳියාව  ඇති කිරීමද?එසේ නම් එය අමූලික මුලාවක්.එකිනෙකා ගේ භාෂාව දැනගත් පමණින් සහජීවනයක් ඇති වන්නේ නෑ.මේ රටේ හැම දරුවෙකුටම දෙමළ ඉගැන්වීමට යෑමෙන් එක දෙයක් නම් ඉටු වේවි.තමිල්නාඩුවේ ඉන්නා රැකියා නැති ගුරුවරුන්ට රැකියා ලබා දීමට නම් හැකි වේවි.දැනටම ඉංගිරිසි ඉගැන්වීමටත් හයිද්‍රාභාදයෙන් ඉන්දියානුවන් මේ රටට රැගෙන ඇවිත් තිනෙනව. !

දරුවන්ට තුන් බසම උගන්වන්න යෑමෙන් වෙන්නේ එකම බසක් වත් හරිහැටි නොදන්නා ඉංගිරිසිය කට ගාගත් අඥ්ඥානයක් පරපුරක් බිහි කිරීමයි.සංචාරක ව්‍යාපාරය සඳහා ‘බීච් බෝයිස්’ පරපුරක් නම් එමගින් බිහි කර ගත හැකි වේවි.ඉංගිරිසිය අප වැද්දගත යුත්තේ අපේ උසස් අධ්‍යාපනයට එය අවශ්‍ය වන තරමටයි. ‘බීච් බෝයිස්’ පරපුරක් හදන්නට වත් ,ඉංගිරිසිය පර තෙරට උගන්වා ඉංගිරිසි සාහිත්‍යයක් මේ රට තුළින් බිහි කරන්නට වත් නෙවෙයි.කුමාරතුංගයන් අද සිටියා නම් මේ ක්‍රියා මාර්ගය එතුමන්ගේ දැඩි විවේචනයට මුල් වෙනවා ඒකාන්තයි.

මෙහිදී මා තැත් කලේ කුමාරතුංගයන් හෙළි කල අදීන අදහස්වලින් අද අපට අදාල වන කිහිපයක් පිළිබඳ ඔබ දැනුවත් කිරීමටයි.

අවසාන වශයෙන් කුමාරතුංගයන් ඉසිවර දැක්මකින් යුතුව කරන ලද අනාගත වාක්‍යයකින් මේ දේශනය අවසන් කල යුතු යයි මා හිතනවා. සිංහලත්වය මුල් කරගත් ඒ අනාගත වාක්‍යය එතුමන් කළේ අප නිදහස ලැබීමට පෙරයි.

“සිංහලය , අහෝ සිංහලය ,මුළු රටම පෙරැ ‘සිංහළ’ නම් වී යැ.එහෙත් දැන් ‘සිලෝනීස්’ කියුව එක අර්ථයක් ද සිංහලයයි කියුව එක අර්ථයක්ද ලැබේ.ඇතැම් කුහක සිංහලයන්ගේ වූ ඒ සීමා බන්ධන නිසා ‘සිලෝනීස්’ වූ සියල්ලවුනට ‘සිංහල’ වීමට ඉඩ ඇති.

“රට කෙසේ නම් අභ්‍යුදයට යෙයි ද?ජාතිය කෙසේ නම් බලවත් වෙයිද?රට ජාතිය වඩන්නට නම් බැහැරින් අපට එකතු වන්නට එන්නවුන් අප විසින් ආදරයෙන් ඇදැ බදා වැලන්ඳ ගත යුතේයැ.එහෙත් එකකට වග බලා ගත යුතුයි. සිංහල භාවය ඒ පර භාවයෙහි ගිලෙන්නට ඉඩ නොදී ඒ පර භාවය සිංහල භාවයෙහි ගිල්වා දමන්නට වග බලාගත යුතුයැ. දූරදර්ශී වූ අගාඛාන් කුමාරයෝ වරක් සිංහලයෙහි (ලංකාවෙහි ) මුස්ලිමුන් අමතා ඔවුනට ‘සිංහල මුස්ලිම්’ යන නාමය දුන්ට. යුක්ති යුක්තයැ.සිංහලෙහි උපන්නේ සිංහලයෝයැ.ආගමෙන් ඔහු මුස්ලිම් වූහ.එය ඔවුන් ගේ සිංහලත්වය නසන්නේද නොවේ.’Ceylon Tamils’ යැයි යම් කෙනෙකුට ඉංගිරිසියෙන් කියැ හැකි නම් ඔවුන්ට ‘සිංහළ දෙමළ’ සිංහලෙන් කීම අපරාධයක් වේද?

මේ රට තුළ සැබෑ ජාතික සමගියක් ඇති කිරීමට නම් උනිදසුන් පෙන්වා දුන් මේ මඟ හැරෙන්නට වෙන මඟක් ඇතැයි මා සිතන්නේ නෑ.එහෙත් එමගින් වසර දෙක තුනක් තුල ඉෂ්ඨාර්ථ සාධනය සිදු කරගත හැකි යයි සිතුවොත් මුළාවක්.ඒ සඳහා අඩු ගණනේ පරම්පරා දෙක තුනක් වත් ගත වන්නට පුළුවන්.එතෙක් මේ රට බෙදෙන්නට ඉඩ නොදී රැක බලා ගැනීම තමයි වත්මන් පරපුර සතු කාර්‍යය,අප සතු කාර්‍යය.

[කුමාරතුංග මුනිදාස – 125 වන උපත් සමරු උලෙළේදී සාහිත්‍යසූරී ගුණදාස අමරසේකර සූරීන් පැවැත්වූ දේශනය]

පරිගණක සටහන -කැලුම් නිරංජන

8,223 Viewers

29 Comments to “වර්තමාන අභියෝග හමුවේ කුමාරතුංග චින්තනයේ වැදගත්කම”

  1. Arya Fernando says:

    කුමර තුගුවන් ගැන කතා කරන ,හෙළ හවුලේ සාමාජිකයන් තම දු දරුවන් සමග කතා කරන්නේ english බසෙනි, ගුණදාස අමරසේකරයන්ගේ පුතා කොහිද ඉන්නේ? ඖෂ්ට්‍රලියාවේ . ජාතික chinthanaya ගැන කතා කරන නලින් DeSilva ගේ පුතා වන තාරක ඉන්නේ ඇමරිකාවේ . මට හිනා ගිහින්ම පන යනවා.. hik hik

    • ලහිරු says:

      තාරක වැඩිහිටියෙකි. විවාහ වී දැන් වෙනම පවුලකි. වැඩිහිටි දරුවන්ගේ වැඩට දෙමව්පියන්ට බැන වැදීමේ තේරුමක් නැත.

      • Fernando says:

        ලහිරු
        ඕක තමා අන්තිමට කියන කතාව.ඉන්ග්‍රීසිය හොදට උගන්නලා බටහිර ක්‍රිස්තියානි රටවලට යන්න අඩිතාලම දාල දෙන්නෙ කවුද? ඔතන තමා සින්හලයට වෑරදුන තෑන.මිනිස්සු හිතුවා සින්හල බෞද්දකම ගෑන කතා කරන්නෙ අවන්කව කියල.උන් ඒකෙන් කලේ ගෑමි දුප්පත් සින්හල මිනිස්සුන්ට තමන්ගෙ ලමයින්ට ඉන්ග්‍රිසිය ඉගෙන ගන්න තිබුන අවස්තාව නෑතිකලා.හෑබෑයි උන් හොදට කොලබට වෙලා ඒක ඉගෑන්නුවා. උන් දන්නව දියුනු රටකට යන්න ඉන්ග්‍රීසිය ඕන කියල.සමහරවිට ඉගෙන ගන්නත් ඈත්තෙ ක්‍රිස්තියානි පාසල්වල වෙන්න ඈති.රාජ්ය භාශාව සින්හල කරපු උත්තමයගෙ මුනුබුරු,මිනිපිරියන්ට අද සින්හහෙලෙන් ලිපියක් වත් ලිවුවේහෑකිද.ඒ අය අද ඉන්නෙ ලන්කාවෙද? අපේ මෝඩ සින්හල්ලු හෑමදාම රෑවටුනා. තවත් රෑවටෙනවා.

        • =/? says:

          Fernando,කොහෙද බන් හිටියේ ගමේ අපි වාගේ බයියලට උගන්වන්න ඉංගිරිසි මාස්ටර්ලා? කොහෙද ගමේ එව්වන්ට තිබුනේ ඉංගිරිසි පොතක් කියවන්න පහසුකමක්? උඹ නිකන් අහසෙන් පාත් වෙච්චි ගානයි නේ! උඹලයේ මිෂනාරීන් හැමෝටම සාධාරනය කරන්න කියලා මුළු මහත් ලංකාවේම ඉංගිරිසි දැනුම ව්‍යාප්ත කරන්න නෙව බැලුවේ අර ඇවිදින් උන්නු කාලේ!නිකන් පලයන් බන් යන්න,උන් ගානට ‘බෙදල පාලනය’ කොරන්න පුළුවන් විදියට පහසුකම් හැදුව විතරයි.මේ රටේ 70% කට වඩා ඉන්නේ සිංහල නම් උන් ඉගෙන ගන්න ඕන සිංහලෙන් මිසක් උඹේ යටත් විජිතවාදී ඉංගිරිසියෙන් නෙවෙයි බන්.

    • Fernando says:

      මාරයිනේ.මුන් සින්හල බෞද්දකම ගෑන කෑ ගගහ ලමයින්ව අදිරාජ්යවාදින්ගෙ ක්‍රිස්තියානි රටවලට යවනව.අපේ උනුත් කමොන් කියල නලින්ලටයි,ගුනදාසලටයි කඩේ යනව.අපේ ගොන් බායිලව නියමෙට ගොනාට අන්දන් උන් උන්ගෙ වෑඩ කරගන්නව.

      • =/? says:

        Fernando,ඇයි බන් උඹ සිංහල බොදු රටේ ඉපදීල
        යටත් විජිත මානසිකත්වයේ ගැලී ගෙන පර සුද්දටම කඩේ යන්නේ!

        • Fernando says:

          මම පර සුද්දට කඩේ ගිහින් නෑ. හෑබෑයි මම සුද්දටයි,ක්‍රිස්තියානින්ටයි බෑන බෑන තමුන්ගෙ ලමයින්ව උන්ගෙ රටවලට යවනවට විරුද්දයි.
          මම අවන්කවම කියන්නෙ,මෙහෙ ඉන්න ලමයින්ටත්,හොදට ඉන්ග්‍රිසි ඉගෙනගෙන පිටරටකට යන්න හම්බ උනොත් පලයල්ල. එහෙන් හොදට හම්බකරගෙන ඉන්න ලෑබුනොත් ඉදිල්ල (කෑමතිනම්) නෑත්නම් වරෙල්ල.බොරුවට උන්ට විරුද්දව කතා කිය කිය එහෙ ඉන්න එපා.

        • =/? says:

          Fernando,උඹට ලොකු වැරදීමක් වෙලා.මේ කව්රුවත් කියලා නැහැ ලෝකේ තියෙන අන් භාෂා ඉගෙන ගන්න එපා කියලවත්,රට රට වල නොයා ඉඳිල්ල කියලවත්. ඉස්සෙල්ල උඹ ඒක තේරුම් ගනින්.
          මොලේ තියෙන එවුන් කරන්නේ පුළු පුළුවන් ඒවා ඉගෙන ගන්න ඒක. හැබැයි උන් අතරේ ඉන්නවා ඒව දැන ගත්ත පලියට උතුර දකුණ මාරු වෙලා සිංහලටත් බුද්ධාගමටත් කෙලවන්න කොන්තරාත්තු ගන්න. ඒවා වලක්කවන්න උත්සහ ගන්න තමයි මේ පොර කන්නේ- කරුමෙට උඹේ ගොන් මොලේට මේවා තේරෙන්නේ නැහැ ඒ නිසා ඔහේ වචන හරඹ කරනවා ලවක් දෙවක් නැතිව.

    • =/? says:

      Arya Fernando,එතකොට ගොන් බාස්,උඹ කියන්නේ තමන්ගේ දරුවා වෙන දේශයක හිටි පලියට තම ජාතිය දේශය බස ආගම වෙනුවෙන් වැඩ කරන එක අම්ම අප්පා කෙනෙක්ට කැප නැහැ කියලද!එහෙමනම් ඉතින් උඹේ ළමය ගඟේ පැන්නොත් උඹත් ඒකට පැනල නැහියන්!-නිකන් පුස් තර්ක නොදා හරි දේ කරපන් බුද්ධියක් තියෙනවා නම්.

  2. මාතර ආතර says:

    100% එකඟයි.

    තමන්ගේ ළමයින්ගේ සහ ගැහැණුන්ගේ කෙරුවාවල්,
    මේ රටේ දැවෙන ප්‍රශ්නය සාකච්චා කිරීමට
    කිසිසේත් අදාළ නොවේ.

    මෙවන් ලිපියක් ලියන මෙතුමා,
    කිසිම ජාතිවාදයක් නොමැති,
    මේ රට බේරා ගැනීමට නොබියව ඉදිරියට එන,
    බුද්ධිමතෙක් ය කියා
    අපට වැටහිය යුතුයි.

    කුමාරතුං මුනිදස් තුමන්,
    දම්පල් තුමන්,
    යථාවාදී තථාකාරී සිල්වත් E W අදිකාරම් තුමන්,
    පේරාදෙණි ගුරු කුලේ සිටිද්දී,බටහිර කාමකතා කොපිකර,සිහල නවකතා ලියමින් සිට,
    පසුව තම වරද දැක,ප්‍රසිද්දියේ එය නිවරද කර ගෙන,හරි මගට පිළිපන්
    මේ බටහිර දත් ඩොකා,

    කලක් සමාජවාදයෙන් මත්ව සිට
    එම හැව හැර දැමූ,
    අපට මේ රටේ ‘කළු සුද්දන්’ ගණයට අයිති වන ‘ඕල්කොට් බෞද්දයන්ව’ හඳුන්වා දුන්,
    ඉතා සරල දිවි පෙවෙතක් කවදත් ගතකල
    අපේ නලින් ප්රොපා වැන්නන්,

    මේ රටේ පිනට පහල වුන
    උත්තමයන් ය.

    • =/? says:

      උඹ හරියටම හරි.නලින් සර්ලා වාගේ පිරිසක් පහුගිය කාලේ ඉදිරියට නොඑන්න අද ලංකාව ‘නැති ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් ලැබුන සූඩානය’වාගේ වෙලා.

  3. හරිස්චන්ද්‍ර says:

    කුමාරතුංගගේ පොත් හොඳයි. මිනිහ හොඳ වියතෙක්. එත් ඔය කාගේ වුනත් චන්තනය පිටිපස්සේ යන්න මිනිස්සුන්ට පුරුදු කලාම වෙන්නේ මිනිස්සුන්ගේ බුද්ධිය මොට වීම. ලංකාවට වෙලා තියන හේනේ ඕක තමා. දේශප්‍රේමී දේශපාලුවෝ ඔක්කොම මිනිස්සුන්ට කියුව මහින්ද චින්තනය හොඳයි කියල. මිනිස්සු හැමදාමත් අනුන්ගේ චින්තනය පස්සේ ගිහිල්ල පුරුද්ද්දට එක බාර ගත්ත. දැන් පේනවනේ ඒ බොරුවේ සයිස් එක. හැම තැනම දුෂණය, වංචාව, අපචාර, අවනීතිය. නිකන් මිනිස්සු මොට කරන්න ගියොත් පවු සිද්ධ වෙනවා. මිනිස්සු රවට්ටන උන් අපා ගත වෙනවා.

    • =/? says:

      කුමාරතුංග මුනිදාස චින්තනය කියන්නේ, 21 වන සියවසේ වරින් වර ඇවිත් එබිකම් කරන චින්තන වාගේ නොවෙයි.
      හරි දැක්මක් ඇතිව,ඉදිරිය දුටු,ආදර්ශයෙන් ඕවා දුන් මනුස්සයෙක් ගැන ඔයිට වඩා ගරු නම්බු ඇතිව කතා කරපන්.

  4. මාතර ආතර says:

    @Fernando
    1.
    උඹ වලිගෙ පාගාගෙන!

    අපේ නලින් ප්රොපාවත්,

    මේ අගනා,අකුරක් නෑර බුද්ධිමත් ලිපිය
    ලියා ඇති,බටහිර දත් ඩොකාවත්

    ගමේ දුප්පතුන්ගේ ළමයිනට ඉංග්‍රීසි උගන්නන එක නවතපියව්,උන්ට පිටරට ගොස් උගන්නන්නවත්,රස්සා කරන්නවත් ඉඩ නොදෙව් කියා කිසි දිනෙක කියා නොමැත.

    ඒ නිසා ඒ උත්තමයන්ගේ
    ළමයි කරන දේ
    මේ සාකච්චාවට අදාළ නැතිය.
    2.
    මේ උත්තමයන් දෙදෙනාම කියන්නේ,
    අන් රටවල ප්‍රධාන බසට සහ ආගමට එමරටවල හිමිතැන ලැබී තිබෙන පරිදි,
    මේ රටේද එය ලබා දීමට විරුද්දව
    ‘සුදු බමුණන්ගේ’ලනු කා,
    හඳුනා නොගත් ප්‍රශ්න වලට කනා පොට්ටේ විසඳුම් දී,
    මේ රට 3 කට බෙදීමට
    අත්තිවාරම් නොදමන ලෙසයි.
    3.
    Fernando වෝ,
    ජනානුපාතෙට සරසවියට සිසුන් ඇතුළු කර ගැනීමේ ක්‍රමය ගැන,
    මා අසා ඇති ප්‍රශ්න වලට උත්තර නොදී මාරු වුන Chinthaka උඹ දුටුවොත්
    නැවත එක්ක ගෙන වරෙන්.

    • Fernando says:

      කිය කිය කරන්නෙ නෑ. නිශ්ශබ්දව කලා. ඒකයි ඉන්ග්‍රිසි බෑරි පන්තියකුයි,පුලුවන් පන්තියකුයි බිහිඋනේ.

      • මාතර ආතර says:

        @Fernando

        උඹට පයිත්තියන්ද?ඒකට ඒ උත්තමයන් දෙන්න පලිද?

        ඕක කරේ,
        මේ රටේ ඒ කාලේ උන්න කළු සුද්දෝ!”ගමේ පොල් කඩන එකාගේ පුතා හැමදාම පොල් කැඩුවේ නැත්නම්,අපේ වත්තේ පොල් කඩන්නේ කවුද?උන් ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගන්නවත්,කැම්පස් යන්නවත් ඕන නෑ” කියා,
        අපේ CWW කන්නකර උත්තමය ආරම්භ කල central college පාසල් ක්‍රමය නිසා ඇති කල
        ඉංග්‍රීසි උගැන්වීම නැති බන්ගාස්තාන කරපු එවුන්.

        දැන් වුනත් කොළොඹ ඉන්න ‘සිංහල දෙමල මුස්ලිම් කළු සුද්දන්’ කැමති නෑ,
        ‘ගමේ සිංහල දෙමල මුස්ලිම් එවුන්’ ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගන්නවට.

        මේ උත්තමයන් දෙන්න එවන් කළු සුද්දෝ නෙවී;කියන්නෙම,
        පුහු ආටෝපෙට ආභරණයක් ලෙස හෝ බටහිරයන් කොපිකර වැඳීමට ලෙස හෝ නොව,
        දැනුම වැඩියෙන් ලබා ගැනුමට,කොහොම හරි ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගනිල්ලා කියල තමයි.

        අපේ නලින් ප්රොපත් මන් වගේ ගමෙන් ඇවිත්,
        පස්සේ කොළඹ ලොකු ඉස්කෝලෙකට ගොහින්,
        බොහොම අමාරුවෙන් ඉංග්‍රීසිය ඉගෙන ගත්ත කෙනෙක්.

        අප වගේ අමාරුවෙන් ඉංගීසි උගත් බොහෝ දෙනා,
        ඉංගීසි බැරි ගමේ පොඩි එවුන්ට
        එය ඉගෙන ගන්න අත දෙනවා මිසක්,
        ඉරිසියාවට ‘වල කපන’ අය නෙවී.

  5. =/? says:

    මන් පොඩි එකා සන්දියේ මගේ අම්ම නිතරම අපට කියා දීපු කවි ගොන්නක් තිබුන,ඒ අතරින් කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ මේ කවි පෙළ මට අදත් එදා වාගේම මතකයි.අදත් කොහේ හරි තව දුරටත් තමන්ගේ දරුවා මගේ අම්ම අපිව තුරුළු කරගෙන කියල දීපු විදියටම මේ කවි පෙළ කියල දෙනව නම් මොන තරම් වටිනවද! අමතක වුනු කට්ටියට මතක් කර ගන්න මෙන්න ඒ කවි පෙළ. මෙහි එන සංවරය,වගකීම යුතුකම,දයාව අද දරුවන්ගේ හිතේ උපදිනවා නම්/උපද්දන්න පුළුවන් නම් හෙටත් මගේ ලංකාව දිනනවා.

    සිරිමත් මගේ සකි-යහපත් ළමයෙකි
    නුවණත් ඇත්තෙකි-වැඩටත් සමතෙකි

    උදයම පුබුදී-මුහුණට දියදී
    කුලදෙවී නමදී-ගේ දොර අමදී

    පාඩම් කරනට-පත-පොත ගෙන සිට
    සිත වෙන අතකට -නොහරී කිසිවිට

    වෙලාව නොවරද- කෑමට ආ සඳ
    ඔහුට වඩා සොඳ-මහතෙක් කවරෙද

    පාසල් යන්නේ-දෙව්ලොව මෙන්නේ
    දැක දරුවන්නේ- මුහුණු පිපෙන්නේ

    එහි කියවීමට-ලියුමට ගැනුමට
    කවි ගී කීමට-දෙවැනිද කා හට

    සෙල්ලම් පලෙහිද -සිරිමත් දුටු සඳ
    එනු එනු යයි සෙද-නොකියන්නේ කොද

    වැඩිහිටියන් හට-දන්වා නිසි කොට
    කටයුතු කරනට-කැමතිය හැම විට

    නින්දට යන විට -කුල දෙවි වඳිමින
    කටයුතු පසු දින -සලකයි නුවණින

    හොඳ දේ සිතුමත්-සිතු දේ කීමත්
    කී දේ කෙරුමත්-නොහරී සිරිමත්

    මාපිය සහ ගුරු-නෑදෑ සොහොයුරු
    හැමටම කීකරු -සැපතකි මේ දරු

  6. R.Dias says:

    අමරසේකර මහතාණෙනි….ඔබගෙ ලිපියට 17 දෙනෙක් ඔවුන්ගෙ අදහස් පලකර තිබෙනවා….මිලියන 10-15 අතර සින්හල භාෂාව භාවිතා කරන්නන්ට සිදුවෙලා තිබෙන ඈබද්දිය කොපමණ ද කියා තේරෙනවා ඈතෑයි සිතමි…කුමරතුගු මුනිදස් තුමාගෙන් වෑඩි ප්‍රයෝජන ලෑබු ඔබ වෑන්නන් රටට දායාද කල ඈති දේ කුමක්ද ?

    කුමරතුගු මුනිදස් විසින් එවකට රට තුල පෑවෑති ඉන්ග්‍රීසි ආධිපත්යට මුහුන දීමට සහ සින්හල අනන්යතාවය ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කලා එයින් භාෂාව රෑකුනා.. එවකට සිටි ජනතාව තුල පිබිදීමක් ඈතිවුනා…එයින් ප්‍රයෝජන ගත් ඔබ වෑන්නන් රටට දායාද කර ඈත්තෙ ජාති භේදයයි…ආගම් භේදය.. වයිරක්කාරි දෙස්පාලනයයි.. එයින් වෑගුරුනු ලේ කන්දරාව ඔහු වෑන්නන් සදහාටම සිහලයන්ගේ මතකයෙන් ඉවත් කර ඈති බව පෙනෙනවා

    .ඔහුගේ උත්සාහය වුනේ මුලු මහත් සිහල ජනතාව මවුබසට හුරු කිරීම මිස ජාතිවාදය නොවේ…ජාතිවාදය දෙස්පාලුවන්ගෙ අමන ක්‍රියාවක් වු අතර පිබිදුනු ජනතාව එම අමන ක්‍රියාවන් තුලට පොලොඹවා ගත්තා..ඔබ වෑන්නන් එය තවත් අවුලුවන්න ගිනි පිම්ඹා …යථාර්තය එයයි… තවද ඔබ වෑන්නන් මෙවෑනි දේ කිරීමෙන් කුමරතුගු මුනිදස් තුමා ද ජාතිවාදි ගොන්නට එකතු කරනවා…1969 -1971, 1987-1989, 1983 – 2009 හොදටෝම ඈති.. දෑන් බිහිවි ඉන්න පෑටෑව් හීලෑ වෙලා ඉන්නෙ…උලුප්පනලද ජාතිවාදයෙන් හෙම්බත්වෙලා.

    • මාතර ආතර says:

      @R Dias

      අනේ ‘පිස්සෝ’,
      1.
      උඹ ජාතිවාදේ කියන වචනේ තේරුම දන්නවද?
      2.
      මේ ලිපියේ ජාතිවාදී වගන්තිය මොකක්ද?
      3.
      අන් රටවල ඉතිහාස වලට අනුව අන් රටවල
      ප්‍රධාන බසට සහ ආගමට හිමිතැන ලැබී ඇති විදියට මේ රටේද එය විය යුතු බව කියන,(මා ඇතුළු),
      මේ බටහිර දත් ඩොකා,අපේ නලින් ප්රොපා වගේ
      කොඳු නාරටි කෙලින් ඇති උත්තමයන්,
      රටක ‘සදාකාලික සමගිය’ ඇති කිරීමට කල යුතු දේ ලීව මිස,
      කිසි දිනෙක ජාතිවාදී බයිලා ලියා ඇති බව මා දැක නැත.
      එසේ ලියා තැබුවේ නම් ඒවා උපුටා දක්වපිය.

      • R.Dias says:

        මෙම ලිපියට තමුන්නන්සෙ තුන් වරක් අදහස් පලකරලා තිබෙනවා…ප්‍රනාන්දු යන නමින් කෙනෙකු තුන් වරක් අදහස් පලකරලා තිබෙන්වා …. තමුන්නාන්සෙ සහ ඔහු පලකල අදහස් වලට අමතරව අන් අයගෙ අදහස් වලට ප්‍රති උත්තර සෑපයීමයි කරලා තිබෙන්නේ….කුමරතුගු මුනිදස් තුමා යනු කවරෙක් ද යන්න මෙහි ජෝසප් යන අය පෑහෑදිලි කර තිබෙනවා…ඔහුගේ මව්බස ආරක්ශා කරගෑනීමේ උත්සාහය සාර්ථක වුවත් අද දවසේ ඒයට අයිතිවාසිකම් කියනා පුද්ගලයන්ගෙ ලිපියකට අදහස් පලකරන්නේ 12 දෙනයි .. මෙය මිලියන 10 පමණ වන සින්හලයන් ඔහු ගෑන දන්නා දෙයත්..ඔහුගේ ගුණ වයනා ඈදුරන් යයි කියගන්නා අය ගෑන තිබෙන පෑහෑදීමත් සනාථ වෙනවා.

        .ඔවුන් කුමරතුගු මුනිදස් තුමාගේ සිහල බස ආරක්ශා කරගෑනීමෙ ක්‍රියාවලිය ජාතිය ආරක්ශා කරගෑනීමේ ක්‍රියාවක් බව පෙන්වීමට වලිකනවා…ඔන්න ජාතිවාදීන්…එය පෙන්වන්නේ සින්හල බස කතා කරන උදවිය උසස් බවයි….

        ඒ අතරම පන්ති භේදයත් මේ ලබ්බො වපුරුවා.. එනිසා තමයි 1969 -1971, 1987-1989, 1983-2009 වෑනි කාලවල ලේ වෑගිරීම් සිදුවුනේ …. මුනිදස් තුමා මෙය දකින්න ජීවත් වුනේ නම් මේ අපරාදකාරයන් ගෑන කම්පාවනු නියතයි…ඔහුගේ කෑපවීම මිනීමෑරීම් වලට පරිවර්තනය කර එය තම ජීවිකාව කරගත් … සදා අදුරේ සිටිනා ගු.අමරසෙකරත්…අනාත සිල්වා වෑනි ද්‍රෝහින්ට සාප කරනු අනිවාර්යයයි.

        • =/? says:

          මේ අහපන් R.දියෙස්,
          අපේ දම්පල් තුමන්,කුමාරතුංග මුනිදාසයන්, තොටගමුවේ සිරි රාහුල හිමියන්,එස් මහින්ද හිමියන්,වීදාගම මහා හිමියන්….වැනි සාහිත්‍යධරයන්/දේශයට ආදරය කෙරුවන් ගැන,කොටින්ම කිව්වොත් අපේ සිංහල බොදු කම ගැන කතා කරන්නට පෙරට ආ ඇත්තන් ගැන කියවන්නට/දැන ගන්නට/ඊගාව පරපුරට කියලා දෙන්නට ලංකාවේ ඉන්න ‘කළු හමැති ගැති සුද්දෙක්’ පෙරට එන්නේ නැහැ.

          උඹ බලපන් ඔය ලිපිය ඇන්ටෝන් චෙකොෆ් හරි ශේක්ෂ්පියර්ගේ හරි චර්චිල්ගේ…වාගේ උනා නම් අපේ මිලියන් 15 ම එනවා කියවන්න- ඒ විතරක් නෙවෙයි දොහොත් මුදුන් දී ගෙනයි උන්ගේ හපන්කම් වනන්නේ- උඹත් අන්න ඒ වාගේ ගොන් තඩියෙක් අපේ දෙයට කෙලින! අපිට අපේ දෙයක් ගැන කොන්ද කෙලින් කරගෙන කතා කරන එකට ‘ජාතිවාදය’ හැටියට හංවඩු ගහන්න යකඩ කූරු රත් කර ගෙන බලා ගෙන ඉන්න ගොබිලෝ ඉන්න තාක් කල් අපේ රට යන්නේ ප්‍රපාතෙට.

  7. Joseph says:

    ‘චින්තනය’ යන වචනයට දේශපාලන අර්ථයක් බරක් ලබා දීමට පුරෝගාමී වූ ගුණදාස අමරසේකර ශුරින් කුමාරතුංග චින්තනය යැයි දෙයක් හඳුනා ගැනීම වරදක් යැයි කිව නොහැක. එහෙත් මා දකින අන්දමට කුමාරතුංගයන් චින්තනයක් ඉදිරිපත් කළ කෙනෙකු නොවේ. ඔහු ඉදිරිපත් කළේ දර්ශනයකි, හෙවත් දැක්මකි. ඔහුගේ චින්තනය ඒ යුගයේ සිටි බොහෝ ගිහි පැවිදි යති වරුන් දැරූ පැරණි චින්තනයම විය. ඔහුගේ දර්ශනය ගුරු කොට ගත් ගෝල පිරිසක් ඇති වී සිංහල (ඔවුන්ට අනුව හෙළ) දෙසට, බසට, රැසට තමනට හැකි පමණ සේවාවක් කර පරලොව ගියහ. කණගාටුවට හේතුව ඔහුගේ සමහර ගෝලයන් ආර්ථික අතින් ඔහුට වඩා ඉදිරියට ගියද (උදා: ආර්යසේන ආශුබෝධයන්ගේ නම් කඩේ) දැක්ම අතින් දිළින්දන් වීමයි. කුමාරතුංගයන්ට කෙරෙන චෝදනාවන් වලට සැබෑ හේතුව මේ දිළින්දන්ගේ ක්‍රියා කලාපයයි.

    මේ ලිපියට ප්‍රතිචාරයක් ලිවිය යුතුමයි කියා සිතා සිටියත් අදහස් සම්පිණ්ඩනය කර ගැනීමේ අපහසුව නිසා එය පමා විය. මේ ලිපිය ලිවීමට මා මිතුරෙකුගේ උදව් ද ලබා ගතිමි. කෙසේ වුවත් මෙහි පල වූ බොහෝ ප්‍රතිචාර වලින් කියවෙන්නේ කුමාරතුංගයන් හා ඔහුගේ හෙළ හවුල ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයේ සතුරන් බවය. මේ නම් සමාව දිය නොහැකි සාහසික ප්‍රකාශයකි. කුමාරතුංගයෝ හෙළ, සකු, පාලි පමණක් නොව ඉංගිරිස් බසෙහිද ප්‍රවීනයෙක් වූහ. ඔහුගේ පොත් පත් ඉතා වැඩි ගණනක් විසිදුනු ප්‍රකාශන ලෙසින් මුද්‍රණයට පත්ව පොත් හල් වල අළෙවියට ඇත. නුගේගොඩ අනුලා විද්‍යාලය අසල ඇති ‘කියවන නුවණ’ පොත් හලෙන් ඒවා වට්ටමක් සහිතව ලබා ගත හැක. ඒ නිසාය පොත් නොකියවා ඔහුට කරන අභූත චෝදනා වලට සමාවක් දිය නොහැක්කේ. මේ චෝදනාවට පිළිතුරු වශයෙන් මට කිව හැක්කේ කුමාරතුංගයන් ලක්මිණි පහන ට ලියු කතුවැකි කියවා බලන ලෙසයි. එය පොතක් ලෙස පෙර කී තැනින් හෝ නැදිමාලේ බෞද්ධ පොත් මධ්‍යස්ථානය, සරසවි පොත් හල, ගුණසේන ආදී පොත් වෙළෙඳ සල් වලින් ලබා ගත හැක.

    කුමාරතුංගයෝ ඉංගිරිස් අධ්‍යාපනයේ සතුරෙක් නොවුහ. නමුත් සිංහල රටේ ඉංගිරිස් අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කිරීමේ හෝ එය එකම අධ්‍යාපනය කිරීමේ හෝ විපත දුටහ. සිංහල රටේ ඉංගිරිසි යනු තවත් එක් කුසලතාවයක් මිස සිංහල බසට ආදේශකයක් විය යුතු නොවෙයි. කොරියන් ජපන් හෝ චීන බසට නැති ප්‍රංශ බසට නැති වැදගත් කමක් ඉංගිරිස් බසට සිංහල රට තුල තිබිය යුතු නොවේ.

    ඉංගිරිසින් ඉංගිරිසියෙන් අධ්‍යාපනය දුන්නේ ඔවුන්ගේ මෙහෙවර පිණිස කියන දේ තේරෙන බැලයින් ඇවැසි නිසා මිස රටක් දියුණු වීමට ‘ඉංගිරිසි’ ඇවැසි නිසා නොවෙයි. ඉංගිරිසි ඉගෙන සිංහල අමතක කළ ඒ බැලයෝ ඉංගිරිසි ආණ්ඩුවේ තානාන්තර ලැබගෙන ඒවා ලබා ගැනීම පිණිස ඉංගිරිසිය ඇවැසි බව සාමාන්‍ය සිංහලයන් වන අපට කීහ. අප රටක් ලෙස මේ මුලාවේ වසර 60 ගෙවා ඇත්තෙමු.

    ඉංගිරිසිය අනිවාර්යයෙන් ඉගෙන ගත යුතු පිරිසක් වෙයි. ඒ විදෙස් සමග ගනුදෙනු කරන රාජ්‍ය නිලධාරීන්, ව්‍යාපාරිකයින්, විදෙස් ශ්‍රමිකයින් සේවය කරන ආයතන වල සේවකයින් හා උසස් අධ්‍යාපනය හදාරන්නන් ය. මීට අමතරව විදෙස්ගත වීමට කැමති අයවලුන් ද ඉංගිරිසිය ඉගෙන ගැනීම පහසුවකි. මේ කොටස ලංකා ජනගහනයෙන් කොපමණ ප්‍රතිශතයක්ද? 10% ටත් අඩුය. 10% ක අවශ්‍යතාවයක් සැපිරීම පිණිස අනෙක් 90% පලක් නැති දෙයක් ඉගෙන ගත යුතුද? සිංහල රටේ ජන වාර්ගික සංහිඳියාව ඇති කිරීම පිණිස යැයි කියා මහජනතාවට දෙමළ ඉගැන්වීම මීට වඩා සාධාරණය. මක් නිසාද යත් හම්බ/මරක්කල/කොච්චි/හෙට්ටි කඩයකට ගොඩ වූ විට උන් උන් කියා ගන්නේ කුමක් දැයි කියාවත් ඉන් දැන ගත හැකි බැවිනි.

    රජ බස සිංහල කිරීමත්, අධ්‍යාපන මාධ්‍යය සිංහල කිරීමත් සිදු විය යුතුව තිබුණු නිවැරදි දේය. දැන් සිටින කෙළතොළු ඇමතියා කුමක් කීවත් අධ්‍යාපන මාධ්‍යය සිංහල ම විය යුතුය. ඉංගිරිසි ඉගෙන ගැනීමට අවශ්‍ය, ඉන් ඍජු වාසියක් සැලසෙන අය කෙසේ හෝ එය ඉගෙන ගන්නවා ඇත. සිංහල ඉගැන්වීමට ආධාර දෙන සංවිධාන නැත. එහෙත් ලෝකෙන් හිඟා කා ණය ගෙන ඉංගිරිසියෙන් ඉගැන්වීමට පම්පෝරි ගසයි. ඒ සල්ලිත් අවසන් වශයෙන් ඒ ඒ රට වලටම යනු ඇත. ඉංගිරිසියෙන් ඉගෙන ගැනීම හේතුවෙන් මුල් සිඳ ගත්තෝ තවත් බටහිර රටකට පැන ගැනීමටම සිහින දකිනු ඇත. එහෙත් ඒ රටවල් ඉල්ලන්නේ ඉංගිරිසි උගතුන් නොවේ. වෙනත් විෂයන්හි විශේෂඥයෝය. පැන ගත් උන් නිවාඩුවට පැමිණ ඒ රටවල්ම වනනු ඇත. පැන ගැනීමට බැරි උන උන් අපට පව් දෙමින්, පිට රටට ආවඩමින් මේ රට තුලම ලගිනු ඇත.

    ගොන් ඇමතියා කියන පරිදි, ජනාධිපති ලේකම් සිතා සිටින පරිදි ඉංගිරිසි හා තොරතුරු තාක්ෂනය අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කිරීම මගින් රටට වන සෙතක් නැත. සිදු වනු ඇත්තේ අපේක්ෂා භංගත්වය වැඩි කිරීම පමණි. ඒවා පුළුවන් සහ දක්ෂ උන් ඉගෙන ගත්තාවේ. ආණ්ඩුව පම්පෝරි ගසා ප්‍රදර්ශන තබා කෝටි ගණන් වියදම් නොකළත් දක්ෂයා ඒ දේ කර ගනු ඇත. ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ යුත්තේ අදක්ෂයා ඉච්චා භංගත්වයට පත් නොකර ඔහුගේ දක්ෂතාවයට තැනක් දීමටයි. සැම කෙනාම ඉංජිනේරුවෙක් වෛද්‍ය වරයෙක් පරිගණක විශේෂඥයෙක් කිරීමට නැතහොත් සැමට ඉංගිරිසි ඉගැන්වීමට රටේ අධ්‍යාපනය ලඝු විය යුතු නැත. කෙසේ හෝ එය කර ගතහොත් ආණ්ඩුවට සිදු වන්නේ ඒ අයටත් රුපියල් 15000 බැගින් දී ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයක අස්සන් කිරීමට දීමටය.

    එය කළ නොහැකි දෙයක් වීම රටේ වාසනාවයි. එය කළ හැකියැයි සිතා සිටින රාජ්‍ය නිලධාරින් හා ඇමති වරුන් ලැබී උන් රට උගසට තබා ණය ගෙන ඒ සිහින වෙනුවෙන් වියදම් කිරීම රටේ අවාසනාවයි.

    • මාතර ආතර says:

      @Joseph

      ‘චින්තනය’ නිසා ‘දැක්ම’ ඇති වේ.
      ඒවා ප්‍රකාශ කරන පුද්ගලයාට/සංස්කෘතියට අනුව,ඒවාට නම් සෑදේ.
      නිවන් දැකුමට හැරෙන්න,
      රටක ‘දැක්ම’ ක්‍රියාත්මක කරන්න ‘දේශපාලන බලය’ අවශ්‍ය වේ.

      මේ රටේ පිනට කලාතුරකින් පහල වුන අපේ අරිසෙන් අහුබොදු තුමන්,
      එකල හිටි ‘ප්‍රේමෙට කඩේ යමින්’ හෝ,
      සෑහෙන තරමකට මේ රටේ ‘හෙළ බොදුකම’ රැක ගෙන,
      එය ඉදිරියට ගෙනගොස් බාල පරපුරට උගෙනුමට යමක් ඉතිරි කරමින්,
      එලෝ ගිය උතුමෙකි.

      • මාතර ආතර says:

        කිසිම සටකපට බවක් නැතිව,
        විවුර්තව,
        තම චින්තනය,දැක්ම,
        ප්‍රශනය විසඳීම ක්‍රියාත්මක කරන විදිය,
        හොඳට පැහැදිලිව
        දක්වන සුද්දෙක් ගේ
        කතාව අහන්න.

        http://www.lords.org/laws-and-spirit/spirit/mcc-spirit-of-cricket-cowdrey-lecture/2012-cowdrey-lecture,1620,AR.html

      • Joseph says:

        මාමේ උඹ කිව්වේ රටක් වටින කතාවක්. මොකද්ද…

        “රටක ‘දැක්ම’ ක්‍රියාත්මක කරන්න ‘දේශපාලන බලය’ අවශ්‍ය වේ”

        මම හැම වෙලාවේම මේක ක්‍රිස්තියානි රටක් කියන්නේ මෙන්න මේ නිසයි. අපේ රටේ ඉදිරි දැක්ම බටහිර ක්‍රිස්තියානි නූතනත්වය මිස බෞද්ධ දර්ශනයක් නොවේ. අපේ රට බෞද්ධ රටක් යයි කියන්නේ අපම මිස අන් අය නොවේ. කුමාරතුංග දර්ශනය ක්‍රියාත්මක කරවා ගැනීමට දේශපාලන බලය අපට ලැබුණු එකම අවස්ථාව සෝමාරාම විසින් තැබූ වෙඩිල්ලකින් අහිමි කෙරිණි. අඩ සියවසකට පසු (2005) ඒ අවස්තාව නැවත ලැබිනැයි සිතා සිටියත් එය රැවටිල්ලක් බව දැන් දැන් පෙනෙයි. අපට දේශපාලන බලයක් නැත. අපට කළ හැක්කේ ඒ දර්ශනය වර්ණනා කිරීම හා ඊට එරෙහිව එන පරයින්ගේ අදෝනා නිහඩ කිරීම පමණි.

    • =/? says:

      Joseph,උඹේ ප්‍රතිචාරය අගනේය.අපිට අපේ දෙයක් ගැන කතා කර සැනසෙන්නට/එය ඊළඟ පරපුරට දෙන්නට ඉඩක් නැත- හේතුව ඒ ගැන කිවූ සුනංගුවෙන් හංවඩු ගසන්නට බලා ඉන්නා ආචාරින්(කම්මල්කරුවන්)නිසාය. අපට බලයක් මෙන්ම හඬක්ද නැත- ඒ වුනත් මල්ලියේ,අපිට ඉන්නා දරු පරපුරට මේවා දායාද ලෙස දියයුතුම වන්නේය. කියවල දීපන් උඹේ පොඩි එව්වන්ට හත් පන,හීන් සැරය වැනි මෙතුමා අතින් රචනය වූ කතාන්තර- එහෙම නැතිව අවුරුද්දකට පුංචි කතාන්තර 60-70ක් සීග්‍රයෙන් ඔහේ ලියා පල කර වාර්තා තබන උන්දලා පස්සේ ගියොත් අපේ ඊළඟ පරපුර වැටෙන්නේ අඳුරෙන් අඳුරටමය.උඹට සෙත්!

    • Aalawaka says:

      ඇඬෙනව ජෝසෆ්!!

  8. මාතර ආතර says:

    @R Dias

    1.
    R dias says,ඔවුන් කුමරතුගු මුනිදස් තුමාගේ සිහල බස ආරක්ශා කරගෑනීමෙ ක්‍රියාවලිය ජාතිය ආරක්ශා කරගෑනීමේ ක්‍රියාවක් බව පෙන්වීමට වලිකනවා…ඔන්න ජාතිවාදීන්…එය පෙන්වන්නේ සින්හල බස කතා කරන උදවිය උසස් බවයි….R Dias

    ගොන් හරකෝ,
    බස නැති වුනොත්,එම බස නිසා ගොඩ නැගුන ජාතික සන්ස්ක්රිතිය / ජාතිය නැති වෙනවා කියා උඹට තේරෙන්නේ නැද්ද? ඒක ගැන ලිවීම ජාති වාදයක් වෙන්නේ කොහොමද?

    මේ බටහිර දත් ඩොකා,අපේ නලින් ප්රෝපා වැනි උත්තමයන්
    ‘දෙමල බස ගැන මේ රටේ කතා නොkaරපියව් කියා ලියා තිබේද?

    ‘සිංහල බසට හෝ ජාතිය දෙමල බසට / දෙමල ජාතියට වඩා උසස් ය’ කියා
    මේ උත්තමයන් කිසි දිනෙක කියා නැත;එසේ කීවාය කියා ඇත්තේ,
    උඹේ ඔලුවේ අරක් ගෙන ඉන්න,
    මේ රටේ ජාති වාදේ /ආගම් වාදේ අවුළුවා,මේ රට දෙකට තුනට බෙදන්න මාන බලන
    ‘සුදු බමුනන්ය’.

    මා කියන පරිදිම,මේ උත්තමයන් ද කියා ඇත්තේ,
    අන් රටවල ඉතිහාසයෙන් ඒ රට වල ප්‍රධාන බසට සහ ආගමට හිමි තැන,
    මේ රටේද ඉතිහාසයට අනුව සිංහල බසට සහ බුද්ධාගම ට හිමි විය යුතු බව පමණි.
    එය ජාතිවාදයක් හෝ ආගම් වාදයක් වෙන්නේ කොහොමද,බූරු වහන්ස?

    2.
    R Dias says,’ඒ අතරම පන්ති භේදයත් මේ ලබ්බො වපුරුවා.. එනිසා තමයි 1983-2009 වෑනි කාලවල ලේ වෑගිරීම් සිදුවුනේ …ඔහුගේ කෑපවීම මිනීමෑරීම් වලට පරිවර්තනය කර එය තම ජීවිකාව කරගත් … සදා අදුරේ සිටිනා ගු.අමරසෙකරත්…අනාත සිල්වා වෑනි ද්‍රෝහින්ට..R Dais

    ”71 සහ 89 JVP ත්‍රස්තවාදේ ඇති වීමට හේතුව,මේ උත්තmaයන් දෙදෙනා පන්ති බෙදේ වපරපු නිසා”බවට උඹ කියන කෙප්පය සනාත කෙරුමට,
    ලිඛිත සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරව.

    ”2009 නන්දිකඩාල් ගිය එකත්,මේ උත්තමයන් දෙදෙනා විසින් ඇති කරන ලද පන්ති බේදයක් නිසා ඇති වුන”බවක් කියන උඹ,
    උඹේ ඔලුව අංගොඩ ගොස්,
    වහාම බලව ගනින්!

Leave a Comment

——–

anigif

Add-here-new

st

contactus-n